Op zoek naar betekenis na een overlijden kiezen heel wat rouwenden ervoor om rouwzorgvrijwilliger te worden. Ze putten vaak positieve energie uit de steun die ze bieden aan mensen die een gelijkaardige ervaring doormaken en troost uit het gevoel van verbinding.
Mensen kiezen ervoor om rouwzorgvrijwilliger te worden om tal van redenen. Veel vrijwilligers werden zelf met rouw en verlies geconfronteerd en willen vanuit die persoonlijke ervaring iets voor anderen kunnen betekenen. Dat geeft hen vaak energie en het kan een manier zijn om betekenis te geven aan de verlieservaring.
Rouwzorgvrijwilligers zijn ook vaak betrokken bij een gemeenschap van gelijkgestemden. Dat geeft hun de mogelijkheid om hun sociaal netwerk uit te breiden en kan bijdragen aan een gevoel van verbondenheid.
Wie als rouwvrijwilliger aan de slag gaat krijgt ook de mogelijkheid om nieuwe vaardigheden te leren - actief luisteren, empathie tonen en grenzen stellen – en dus aan persoonlijke ontwikkeling te doen.
Door in gesprek te gaan met lotgenoten kom je ten slotte ook tot nieuwe inzichten over je eigen rouw. De onderlinge contacten blijven immers zelden beperkt tot eenrichtingsverkeer.
Als rouwzorgvrijwilliger ga je aan de slag bij een rouworganisatie of lotgenotengroep. Je kan ingezet worden voor meerdere activiteiten, zoals
Katrien werkt bij de vzw Lost & Co als wegwijs-vrijwilliger. “Waar rouw en verlies verward en stuurloos maakt, probeert een Wegwijs-vrijwilliger richting te bieden. Niet met antwoorden, maar met mogelijkheden. Samen met de rouwenden ga ik op zoek naar een plek waar pijn gehoord mag worden en probeer ik mensen te verbinden met de hulp die past bij hun rouwverhaal.”
Welke rol je precies opneemt als rouwzorgvrijwilliger, hangt af van de werking van de organisatie.
Rouwzorgvrijwilligers zijn geen therapeuten, maar gewone mensen die zich met hart en ziel inzetten voor anderen, gedreven door hun bijzondere betrokkenheid bij rouw en verlies.
Een professionele opleiding is dus niet nodig, al voorzien de meeste rouworganisaties die met vrijwilligers werken wel een opleiding, zoals Coda Rouwzorg. Psychologe en coördinator Susi Auth: “Omdat onze rouwzorgvrijwilligers met mensen werken die zich in een uiterst kwetsbare periode van hun leven bevinden, vinden we het belangrijk dat zij de nodige knowhow en skills meekrijgen om hen daarin op een juiste manier te kunnen ondersteunen. Wij voorzien daarom een 7-daagse opleiding, een mix van theorie, praktijk, training en zelfreflectie.”
Bij Lost & Co worden er interne reflectiemomenten voor vrijwilligers voorzien. Algemeen coördinator Kathleen Roskams: “We ondersteunen vrijwilligers ook individueel als een gesprek eens moeilijker loopt. Zo krijgen ze de kans onderweg en al doende te leren en te groeien. Ze geven aan er zelf rijker van te worden.”
Het vrijwilligers-kernteam van Lost & Co: al doende leren en groeien.
Wie denkt dat vrijwilligerswerk in de rouwzorg enkel is weggelegd voor mensen van pensioenleeftijd vergist zich: “Meer dan de helft van de rouwzorgvrijwilligers van Coda Rouwzorg bestaat uit beroepsactieve mensen”, aldus Susi Auth.
Is het mogelijk iets voor jou? Ga dan eens praten met een van de lotgenotengroepen of rouworganisaties.

