Anja Peleman schrijft boek over leven na verlies van stilgeboren zoontje

Na acht maanden zwangerschap verliest Anja haar zoontje Magnus. In haar zoektocht door rouw en gemis schreef ze een boek, waarmee ze ook herkenning en handvatten geeft voor ouders én hun omgeving die zoeken hoe hiermee om te gaan.

“Ik zie geen hartactiviteit meer”. Met die woorden wordt de wereld van Anja Peleman (39) en haar partner plots compleet stilgezet. Op dat moment is Anja acht maanden zwanger van hun eerste kindje. De avond ervoor voelde ze haar zoontje minder bewegen en ging ze uit voorzorg even langs de materniteit om alles te controleren. Totaal onvoorbereid op wat zou volgen, hoort ze daar dat het hartje van hun zoon plots gestopt is met kloppen. Zonder enige verklaring.

Op 14 oktober 2022 wordt hun zoon Magnus geboren. Het is tegelijk het mooiste en het moeilijkste moment uit haar leven. “Er bestaat geen woord om te omschrijven hoe dit voelt. Tegennatuurlijk komt het dichtst in de buurt. Je bent in verwachting van nieuw leven, niet van de dood”, vertelt Anja.

Wat volgt, is een lange en intense zoektocht. Want plots is alles anders. Terugkeren naar het leven zoals het was, kan niet. En ook de toekomst die ze voor zich zagen, bestaat niet meer. Anja zoekt al snel professionele hulp, omdat ze voelt dat ze dit niet alleen kan.

In het boek beschrijft Anja haar zoektocht door rauwe rouw en onwaarschijnlijk gemis. Want een handleiding bestaat er niet, het is meedeinen op de golven van verdriet, maar ook zachtheid proberen vinden in de donkerte.

Anja wil met haar boek ook mensen rondom ouders die een kindje verliezen ondersteunen. “Ik was in verwachting samen met mijn partner, maar zoveel mensen verwachtten mee. Ook voor hen stopt die droom abrupt. Veel mensen weten niet goed wat ze kunnen doen: wat zeg je, hoe help je, hoe ben je er? We missen vaak de taal. Ik hoop daar in mijn boek wat handvatten voor te kunnen geven.”

Meer kennis op de werkvloer

Anja hoopt binnenkort ook professioneel op de werkvloer een verschil te kunnen maken voor mensen die met verlies te maken hebben. “Magnus wordt binnenkort vier jaar, dat gaan we opnieuw vieren, samen met ons dochtertje Millie, zijn trotse kleine zus van twee.” De voorbije periode groeide bij haar steeds meer de vraag hoe ze ook maatschappelijk meer kan betekenen. “Ik zou heel graag bij bedrijven meer kennis willen verspreiden over hoe ze omgaan met verlies op de werkvloer. Wat doet een rouwbrein met iemand? Waarom heeft werk zoveel impact in zo’n periode? Wat kan je als collega doen?”

Anja volgt op dit moment bijkomende opleidingen en ze hoopt die kennis binnenkort verder te kunnen uitdragen. “Ik hoop dat ik zo mijn steentje kan bijdragen in het uitbreiden van onze rouwtaal, ook op de werkvloer. We zijn als collega’s vaak zo zoekend als iemand verlies meemaakt. Net omdat we niet weten wat echt helpt. Ik wil mee taal en handvatten aanreiken. Want net daar kunnen bedrijven echt het verschil maken volgens mij: er zijn voor hun werknemers, ook wanneer het moeilijk wordt. Wij zijn daar het levende bewijs van: het kan zo onverwacht en zo abrupt gebeuren.”

Foto's: Thomas Geuens