Scroll me

Papa wou geen koffietafel... Papa wou een groot familiefeest.

Papa en mama hadden net een groot feest gegeven voor hun 50-jarig jubileum.

Een onvergetelijke dag voor een familiemens als papa. Zijn overlijden, nog geen maand later, kwam dan ook als een schok voor ons.

Het gebeurde heel stom. Hij struikelde thuis over het tapijt, viel en brak zijn heup. Een dag later werd hij geopereerd. Het mocht niet zijn. Tijdens de ingreep kreeg papa een hartstilstand.

Na papa’s overlijden hield heel de familie mama en mij op de been. Ze hebben voor ons gekookt, gewassen, gekuist. Papa was altijd de eerste geweest om iets te doen voor een ander. Handige Harry noemden ze hem. Op elke werf in de familie heeft hij geholpen. Naast klusser was papa ook een bon vivant. Lekker eten. Fietstochten maken. Spanje doorkruisen met mama.

Tijdens de feestdagen bond hij met plezier de keukenschort voor.

Na papa’s overlijden hield heel de familie mama en mij op de been. Samen met z’n kinderen en kleinkinderen rond de tafel praten en lachen. Daar leefde hij voor.

Als hij ooit ging, had hij gezegd, dan wilde hij geen traditionele koffietafel. Liever een echt familiefeest. Met grote pannen paella, zijn lievelingsgerecht. En ook ‘Stand by me’ van Ben E. King, het liedje van hun openingsdans. Na 50 jaar bezorgde hem dat nog altijd kippenvel.

Papa kreeg zijn familiefeest. Het was mooi weer die dag. De paella was heerlijk. En na het eten zijn we op het terras van de feestzaal gaan zitten. In de namiddagzon werd er gepraat, gelachen, herinneringen gedeeld. Onze pa had het fantastisch gevonden. Eigenlijk had hij er moeten bijzijn.

*Het verhaal van Sabine en Thérèse is gebaseerd op de vele getuigenissen die onze klanten ons in de loop der jaren hebben toevertrouwd.