Scroll me

Desnoods deed hij wat langer met zijn oude bril, zodat wij mee op bosklassen konden gaan.

Mama is gestorven toen mijn zus en ik nog jong waren.

Papa heeft ons daarna alleen opgevoed. Wij kinderen kwamen niets tekort, maar merkkledij of duur speelgoed hebben we nooit gehad. Voor onze kerstcadeaus gooide papa altijd zijn creativiteit in de strijd. Vanaf september begon hij te knutselen in de kelder. Ooit heeft hij eens van restjes hout een poppenhuis gemaakt. Een villa van drie verdiepingen hoog.

Die spitsvondigheid is hij nooit kwijtgeraakt. Zo spaarde hij, toen onze jongens nog klein waren, alle kortingsbonnen voor attractieparken en dierentuinen. Dan kon hij ze af en toe toch eens meenemen. Of hij bouwde in de zomer in zijn tuintje een tent van oude lakens. Onze zonen waren altijd in de wolken als ze bij opa mochten gaan ‘kamperen’.

In al die jaren heeft papa ons afgeschermd van zijn financiële situatie.

Hij was een meester in budgetteren. Desnoods deed hij wat langer met zijn oude bril, zodat wij mee op bosklassen konden gaan. Hij was een trotse mens die ons niets wilde ontzeggen. Ook toen mijn zus en ik al lang op eigen benen konden staan, wilde hij ons nergens mee opzadelen.

Toen hij op z’n 78ste stierf, bleek dat hij zijn begrafeniskosten al volledig had geregeld. Er was een mooie kist, witte bloemen, een verzorgde koffietafel. Zus en ik kregen zelfs hulp om alle administratie in orde te brengen. We hebben in schoonheid afscheid kunnen nemen van papa. Dat laatste mooie gebaar, dat willen we ook tegenover onze eigen kinderen stellen.

*Het verhaal van Sophie en Isabelle is gebaseerd op de vele getuigenissen die onze klanten ons in de loop der jaren hebben toevertrouwd.